Χρήσιμα tips για το πετιμέζι.

Δείτε μερικά χρήσιμα tips για το νόστιμο πετιμέζι:

• Διατηρείται μακριά από εστίες θερμότητας, υψηλές θερμοκρασίες και ήλιο, σε δροσερό και σκοτεινό μέρος.
• Πίνεται αυτούσιο σε μικρά πρωινά σφηνάκια για άμεση ενεργειακή ενδυνάμωση.

• Καταναλώνεται σε περιόδους εγκυμοσύνης και θηλασμού ως συμπλήρωμα ασβεστίου, φωσφόρου και σιδήρου.

• Περιέχει λιγότερες θερμίδες από τη ζάχαρη.
• Μαλακώνει τον ερεθισμένο λαιμό.

• Μειώνει το στομαχόπονο.

• Δρα ως αντικαταθλιπτικό.

• Έχει αντιοξειδωτικά  και αντιγηραντικά οφέλη

• Αντικαθιστά τη ζάχαρη σε παραδοσιακά γλυκά.

• Συνοδεύει γιαούρτι ή παγωτό.

• Αποτελεί συστατικό για σάλτσα ή για μαρινάδα.

• Δεν περιέχει συντηρητικά, χρωστικές και ζάχαρη.

Γλυκό κολοκύθας με πετιμέζι

Υλικά:

1 κιλό κολοκύθα 

1 κιλό μούστο (πετιμέζι) 

1 κλωναράκι αρμπαρόριζα 

μισό ποτήρι ασβέστη

Εκτέλεση:

Κόβουμε την κολοκύθα σε κομμάτια.
Αφαιρούμε τους σπόρους και κόβουμε την φλούδα της.
Την κόβουμε σε κομμάτια μέτριου μεγέθους και με ένα πηρούνι τρυπάμε κάθε κομμάτι.
Σε ένα μπολ με νερό διαλύουμε την ασβέστη και προσθέτουμε τα κομμάτια κολοκύθας. Αφήνουμε την κολοκύθα μέσα στον ασβέστη για 8 ώρες (ή ένα βράδυ). Την επόμενη μέρα αφαιρούμε τα κομμάτια από το ασβεστόνερο και τα ξεπλένουμε πολύ καλά με κρύο νερό. Σε μια κατσαρόλα προσθέτουμε τα κομμάτια με νερό και τα βράζουμε για 5 λεπτά. Στραγγίζουμε τα κομμάτια κολοκύθας, τα ξεπλένουμε με κρύο νερό και τα στραγγίζουμε πολύ καλά. Βάζουμε σε μια κατσαρόλα τα κομμάτια κολοκύθας, τον μούστο τόσο όσο να σκεπάσει τα κομμάτια και την αρμπαρόριζα. Βράζουμε σε χαμηλή φωτιά για 1 ώρα περίπου. Αφαιρούμε την κατσαρόλα από την φωτιά και μόλις κρυώσει γεμίζουμε αποστειρωμένα βάζα και το διατηρούμε στο ψυγείο ή στο ντουλάπι μας.

Γλυκά κουταλιού με πετιμέζι...παλιά!

Η εφευρετικότητα και η φαντασία των ανθρώπων παλαιότερα τους οδηγούσε μερικές φορές σε δημιουργικά μονοπάτια με εξαιρετικά αποτελέσματα. Κάποιος ή κάποια (το πιθανότερο) λοιπόν σκέφτηκε την ώρα που βράζει ο μούστος να βάλει μέσα κάποια προϊόντα εποχής να βράσουν μαζί. Προϊόντα που ήταν σε πλεόνασμα εκείνη την εποχή, κολοκύθα, κυδώνι, σταφύλι, μελιτζανάκι ή ότι άλλο βρισκόταν έγιναν εξαιρετικά γλυκά κουταλιού και μπορούσαν να διατηρηθούν πολύ καιρό αφού το πετιμέζι δρούσε ως συντηρητικό. Ρετσέλια τα ονόμαζαν τα γλυκά κουταλιού που αντί για ζάχαρη είχαν πετιμέζι. Εκτός από την ξεχωριστή τους γεύση ήταν και καλύτερες διατροφικές επιλογές από τα γλυκά που φτιαχνόταν με ζάχαρη. Μαθήματα οικιακής οικονομίας από ανθρώπους με μεράκι, φαντασία και ορθολογική διαχείριση όσων μας προσφέρει η φύση. Σκεφτείτε πόση φροντίδα είχε αυτό το γλυκό μέχρι να μπει στο βαζάκι! 

Τσουρεκάκια με πετιμέζι

Υλικά:

 1 κρασοπότηρο πετιμέζι (210 γραμ.)
 1400 - 1500 γραμ. αλεύρι για όλες τις χρήσεις
 90 γραμ. νωπή μαγιά
 1½ κουτ. γλυκού μπέικιν πάουντερ
 250 γραμ. ζάχαρη (1 φλυτζ. τσαγιού)
 1 κουτ. γλυκού μαχλέπι
 ¼ κουτ. γλυκού κακουλέ ή ξύσμα λεμονιού
 130 γραμ. σπορέλαιο (½ φλυτζ. τσαγιού)
 2 φλυτζ. τσαγιού νερό χλιαρό
 1 σφηνάκι ούζο ή τσίπουρο (50 ml.)
 1 κουτ. σούπας κοφτή κανέλλα
 1½ κουτ. γλυκού αλάτι
 1 αυγό
 1 κρόκο για επικάλυψη 

Εκτέλεση:

Σ᾿ ένα μπολ ρίχνουμε το 1 φλυτζάνι νερό χλιαρό, 1 κουταλάκι του γλυκού ζάχαρη, από τη ζυγισμένη και τη μαγιά.
Ανακατεύουμε μέχρι να διαλυθούν και προσθέτουμε αλεύρι, από το ζυγισμένο, περίπου 10 κουταλιές της σούπας, μέχρι να γίνει ένας χυλός.
Το σκεπάζουμε με μια καθαρή πετσέτα και το αφήνουμε 15' με 20', να ενεργοποιηθεί η μαγιά και να διπλασιαστεί σε όγκο.
Κατόπιν, σε μια λεκανίτσα ή στον κάδο του μίξερ, ρίχνουμε το πετιμέζι, τη ζάχαρη, το σπορέλαιο και τα χτυπάμε για 4' - 5' περίπου, μέχρι να λιώσει η ζάχαρη και να γίνει κρεμώδες.
Στη συνέχεια, προσθέτουμε το αυγό και συνεχίζουμε το χτύπημα μέχρι να ενσωματωθεί.
Χαμηλώνουμε την ταχύτητα του μίξερ και προσθέτουμε το υπόλοιπο νερό, το αλάτι, το ούζο, το μπέικιν πάουντερ, το μαχλέπι, τον κακουλέ, την κανέλλα, συνεχίζοντας να χτυπάμε μέχρι να ομογενοποιηθεί το μείγμα.
Έπειτα προσθέτουμε τη φουσκωμένη μαγιά και λίγο - λίγο τα ⅔ από το αλεύρι, χτυπώντας μέχρι να απορροφηθεί τελείως.
Αφού ενσωματωθεί το αλεύρι, σταματάμε το μίξερ και, ή τοποθετούμε το εξάρτημα για ζύμωμα (τους γάντζους), αν συνεχίσουμε το ζύμωμα στο μίξερ, ή μεταφέρουμε τη ζύμη στον πάγκο εργασίας.
Προσθέτουμε λίγο - λίγο το αλεύρι, συνεχίζοντας το ζύμωμα, μέχρι να πετύχουμε μια ζύμη πολύ μαλακή, που να κολλάει λίγο, στα χέρια. Το αλεύρι μπορεί να μην το πάρει όλο.
(Επειδή η ζύμη κολλάει στα χέρια, για να μπορούμε να τη δουλέψουμε, ρίχνουμε σε μια άκρη στον πάγκο μας 2 - 3 κουταλιές της σούπας σπορέλαιο και με αυτό αλείφουμε τα χέρια μας).
Ζυμώνουμε τη ζύμη για 10' - 15' και την κάνουμε μπάλα.
Λαδώνουμε καλά με σπορέλαιο μια λεκάνη και τοποθετούμε μέσα τη ζύμη.
Σκεπάζουμε με μία καθαρή πετσέτα και μια ελαφριά κουβερτούλα, και αφήνουμε τη ζύμη, σε ζεστό μέρος, περίπου για μία με μιάμιση ώρα, μέχρι να διπλασιαστεί σε όγκο.
Όταν διπλασιαστεί, χωρίζουμε τη ζύμη σε 27 - 30 κομμάτια, (90 - 100 γραμ. το καθένα) και αφού τα πλάσουμε και τους δώσουμε σχήμα, τα τοποθετούμε σε βουτυρωμένη λαμαρίνα.
Τ᾿ αφήνουμε περίπου 30' να φουσκώσουν και μ᾿ ένα πινέλο, πολύ προσεκτικά, τ᾿ αλείφουμε με ένα κρόκο, αραιωμένο και ελαφρά χτυπημένο, με μια κουταλιά νερό.
Ψήνουμε σε προθερμασμένο φούρνο στους 175°C, σε αέρα για 20' περίπου, μέχρι να ροδίσουν τα τσουρέκια μας.

Συμπτώματα έλλειψης βιταμίνης C και πετιμέζι

Το πετιμέζι είναι εκτός των άλλων μια τροφή πλούσια σε βιταμίνη C.
Η βιταμίνη C είναι απαραίτητη για την εύρυθμη λειτουργία του ανθρώπινου οργανισμού και προσλαμβάνεται μόνο μέσω της διατροφής διότι στον άνθρωπο, σε αντίθεση με τα περισσότερα ζώα, λείπει το γονίδιο αυτό που την παράγει. Τα συμπτώματα της έλλειψης βιταμίνης C είναι πολλά και επηρεάζουν σε μεγάλο βαθμό την ποιότητα της ζωής μας. 

Βοηθά στη σύνθεση των ορμονών που ρυθμίζουν τη διάθεση. Εξάντληση, αδυναμία, κακοδιαθεσία προδίδουν έλλειψη βιταμίνης C. Μια παρατεταμένη οριακή έλλειψη βιταμίνης C μπορεί να μην οδηγήσει σε κλινικά συμπτώματα, αλλά μπορεί να προδιαθέτει υπέρ μιας ενδεχόμενης καρδιοπάθειας και εξασθένησης του ανοσοποιητικού συστήματος. Εάν αρρωσταίνετε εύκολα (κρύωμα ή ίωση) τότε ο οργανισμός σας χρειάζεται περισσότερη βιταμίνη C ώστε να ισχυροποιηθεί το ανοσοποιητικό σας σύστημα. Η βιταμίνη C είναι ζωτικής σημασίας για την διατήρηση του κολλαγόνου καθώς το κολλαγόνο είναι απαραίτητο για την οικοδόμηση και την διατήρηση των ιστών. Επίσης χωρίς αυτήν δεν απορροφάται ο σίδηρος με αποτέλεσμα να οδηγούμαστε σε σιδηροπενική αναιμία. Ακόμη συμπτώματα όπως το μάτωμα των ούλων, η απώλεια δοντιών, πόνοι στα άκρα ή τις αρθρώσεις, αργή επούλωση των τραυμάτων και ξηρά μαλλιά δηλώνει έλλειψη.
Το πετιμέζι μπορεί να μπει στο διατροφολόγιό σας με πολλούς τρόπους και σε οποιοδήποτε γεύμα της ημέρας ώστε να εξασφαλίσετε την πρόσληψη βιταμίνης C που περιέχει.

Σαλάτα με φινόκιο, μήλο και σως με πετιμέζι

Υλικά :
2 ρίζες φινόκιο
1 μήλο
1 καρότο
Λίγα cranberries
Λίγα χοντροσπασμένα καρύδια

Για την σως πετιμέζι:
2 κουταλιές της σούπας ελαιόλαδο
1 κουταλιά της σούπας πετιμέζι
2 κουταλιές της σούπας μπαλσάμικο
Λίγο αλάτι

Εκτέλεση:
Καθαρίζουμε το φινόκιο, το κόβουμε σε λεπτές φέτες (όπως το λάχανο) και το βάζουμε σε μία σαλατιέρα. Καθαρίζουμε το καρότο και το κόβουμε σε λεπτές λωρίδες με τον αποφλοιωτή και το μήλο σε λεπτές φέτες και τα προσθέτουμε στη σαλατιέρα μαζί με τα καρύδια και τα cranberries.

Για να φτιάξουμε τη σως ρίχνουμε σε ένα ποτήρι το ελαιόλαδο, το πετιμέζι, το μπαλσάμικο και το αλάτι και τα χτυπάμε με τη μηχανή του φραπέ μέχρι να δέσει η σάλτσα. Περιχύνουμε τη σαλάτα με τη σως και σερβίρουμε.

Διαδικασία παρασκευής πετιμεζιού

Ανάλογα με το μούστο που θα χρησιμοποιήσουμε για την παρασκευή πετιμεζιού προσθέτουμε το ανάλογο αργιλόχωμα ή πετιμεζόχωμα όπως το λέμε. Το χώμα αυτό είναι άσπρο και το βρίσκουμε σε περιοχές όπου υπάρχει μάρμαρο. Η αναλογία είναι μισό φλυτζάνι χώμα για κάθε λίτρο μούστου. Όταν ρίξουμε το αργιλόχωμα στο μούστο αυτός αρχίζει να αφρίζει. Αφού τον ξαφρίσουμε τον αφήνουμε να κατασταλάξει για τουλάχιστον 12 ώρες. Την επόμενη μέρα μεταγγίζουμε το διαυγή μούστο, προσεκτικά ώστε να μην αναταραχθούν τα κατακάθια σε καζάνι ή κατσαρόλα ανάλογα με την ποσότητα που έχουμε. Βράζουμε το μούστο σε σιγανή φωτιά μέχρι να δέσει ξαφρίζοντάς τον τακτικά. Το πετιμέζι είναι έτοιμο όταν γίνει πυκνό σιρόπι, περίπου στην πυκνότητα του μελιού. Διατηρείται πολλά χρόνια χωρίς να αλλοιωθεί αρκεί να βρίσκεται σε δροσερό μέρος.